کدخبر: ۳۴۲۷۰۲ لینک کوتاه

ریاکاری سیاسی سنگر فساد است!

ریچارد نیکسون در کتاب «فرصت را از دست ندهید» خاطره‌ای از سفر خود به یکی از کشورهای آسیای جنوب شرقی نقل کرده است که یادآوری آن برای شرایط امروز ما بسیار درس آموز است.

او می‌گوید، همزمان با سفرش به آن کشور آسیایی، یکی از سناتورهای کشور میزبان، حملۀ لفظی بسیار تند و شدیدی علیه آمریکا و سیاست آن صورت می‌دهد.
نیکسون از این اقدام می‌رنجد و از اعضای سفارت آمریکا در بارۀ آن سناتور پرس‌وجو می‌کند، اما با کمال تعجب از اعضای سفارت می‌شنود که سناتور مذکور از قضا از نزدیک‌ترین دوستان و متحدان ایالات متحدۀ آمریکاست و فقط به منظور گمراه کردن افکار عمومی، آن موضع شدیداللحن را گرفته است!
نیکسون این شیوه را بسیار می‌پسندد و به کارگیری آن را به دستگاه دیپلماسی آمریکا در سایر نقاط جهان توصیه می‌کند!
ظاهراً این پدیده مختص حوزۀ دیپلماسی نیست و در همۀ عرصه‌ها کاربرد دارد! برای نمونه اگر به اظهارنظرهای آن دسته از مقام‌های سابق قضایی که به فساد متهم شده‌اند، نگاهی بیاندازیم، همگی چنان مواضع تند و غلیظ و شدیدی علیه نیروهای منتقد و در دفاع از وضع موجود گرفته‌اند که گویی در حال ایثارجان و مال خود برای حفظ نظام بوده‌اند! اما اکنون مشخص شده است که آنها از این موضوع به عنوان حفاظی برای زد و بندهای فسادآمیزِ خود استفاده کرده و در پشت صحنه، به پر کردن جیب خود از راه‌های نامشروع اشتغال داشته‌اند!
جایی که صداقت در اظهارنظر موجب دردسر شود، چرا افرادی برای پیگیری منافع نامشروع خود، راه ریا و مداهنه و چاپلوسی را در پیش نگیرند؟
ریاکاری و چاپلوسی سیاسی همیشه سنگری برای اهل فساد بوده است، اما تقصیر اصلی متوجه سیاستی است که ساخت این سنگر و موضع گرفتن در پشت آن را سهل و آسان می‌کند!
بی‌دلیل نبوده است که بزرگان تاریخ از مداهنه و چاپلوسی این همه نفرت داشته‌اند تا آنجا که پیامبر اسلام می‌فرماید:
احثوا فی وجوه المداحین التراب
به صورت مدیحه‌سرایان خاک بپاشید!

منبع: کانال تلگرامی نویسنده

این مطلب برایم مفید است
24 نفر این پست را پسندیده اند