کدخبر: ۳۵۱۰۵۸ لینک کوتاه
لینک کوتاه کپی شد

شدت گرما اعضای بدن را از کار می اندازد

​اقتصاد نیوز:میلیون‌ها نفر در سراسر جهان درمعرض استرس گرمایی قرار دارند؛ موقعیتی خطرناک که می‌تواند فعالیت اعضای بدن را متوقف کند.

به گزارش اقتصاد نیوز به نقل از زومیت، جمعیت زیادی در کشورهای در‌حال‌توسعه زندگی می‌کنند و بسیاری از آن‌ها مشاغل پرخطری دارند و در فضاهای باز، مثل مزارع و ساختمان‌ها و فضاهای بسته‌ای، مثل بیمارستان‌ها و کارخانه‌ها، کار می‌کنند. گرمایش جهانی می‌تواند تابستان‌های داغ‌تری برای این دسته افراد شاغل به‌ارمغان بیاورد.

دکتر جیمی لی یکی از پزشکان بخش اورژانس است که در گرمای شدید برای مبارزه با کووید ۱۹ تلاش می‌کند. عینک او معمولا پر از بخار می‌شود و به‌شدت عرق می‌کند. او از نبود تهویه‌ی هوا و تحمل‌نداشتن برخی همکاران خود می‌گوید که به‌دلیل از‌دست‌دادن طاقت، با یکدیگر بدرفتاری می‌کنند. افزون‌براین، تجهیزات و لباس‌های محافظتی پیشگیری از ویروس باعث تعریق شدید و تحمل‌ناپذیرشدن وضعیت می‌شوند. دکتر لی می‌گوید:

این شرایط شوکه‌کننده است. نوبت هشت‌ساعته‌ی کاری واقعا تحمل‌نکردنی است و می‌تواند اخلاق و رفتار کارکنان را تحت‌تأثیر قرار دهد.

ناگفته نماند گرمای بیش‌از‌حد توانایی کارکنان را مختل و از تصمیم‌گیری سریع آن‌ها جلوگیری می‌کند. آن‌ها حتی گاهی علائم هشداردهنده‌ی استرس گرمایی مثل تهوع و بی‌حالی را نادیده می‌گیرند و به کار خود ادامه می‌دهند.

استرس گرمایی چیست؟

استرس گرمایی به وضعیتی گفته می‌شود که بدن نمی‌تواند دما را کاهش دهد و دمایش به سطح خطرناکی می‌رسد که باعث توقف اعضای حیاتی می‌شود. در این وضعیت، به‌دلیل رطوبت زیاد امکان تبخیر عرق از روی پوست وجود ندارد. طبق یافته‌های دکتر لی و پزشکان دیگر، لایه‌های نفوذناپذیر لباس‌های محافظتی پزشکی (PPE) که برای جلوگیری از نفوذ ویروس طراحی شده‌اند، از تبخیر عرق از روی پوست مانع می‌شوند. به‌نقل از دکتر ربکا لوکاس، پژوهشگر روان‌شناسی دانشگاه بیرمنگام، علائم استرس گرمایی از ضعف و آشفتگی تا گرفتگی عضلات و نارسایی کلیه و دستگاه گوارش متغیر هستند. او می‌گوید: «گرمازدگی می‌تواند برای تمام اعضای بدن خطری بسیار جدی باشد.»

چگونه می‌توان استرس گرمایی را شناسایی کرد؟

سیستمی به‌نام WBGT (دمای جهانی حباب خیس) برای اندازه‌گیری گرما و رطوبت و معیارهای دیگر به‌کار می‌رود تا بدین‌صورت چشم‌انداز واقعی‌تری از موقعیت ارائه دهد. ارتش ایالات متحده‌‌ی آمریکا در دهه‌ی ۱۹۵۰، از WBGT برای حفظ ایمنی سربازهای خود استفاده کرد. برای مثال، وقتی این سیستم به دمای ۲۹ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد، تعلیق حرکت و فعالیت توصیه می‌شود. این همان دمایی است که دکتر لی و همکارانش در یکی از بیمارستان‌های عمومی سنگاپور، به‌صورت پیوسته تجربه می‌کنند.

وقتی دمای WBGT به ۳۲ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد، تمرین‌های شدید سربازان به‌دلیل خطر شدید گرمایی متوقف می‌شوند. پروفسور ویدیا ونگوپال، از دانشگاه سری راماچاندرا، رکورد درخورتوجه گرما را در بیمارستان‌های چنای هندوستان ثبت کرده است. طبق یافته‌های او، کارگران شوره‌زار معمولا سطح WBGT را تا ۳۳ درجه‌ی سانتی‌گراد را تحمل می‌کنند. سطح WBGT در واحدهای تأسیساتی فولاد حتی به ۴۱/۷ درجه‌ی سانتی‌گراد هم می‌رسد و کارگران این بخش درمعرض خطر بسیار زیاد گرمای شدید قرار دارند. پروفسور ونگوپال می‌گوید:

در صورتی که سطح گرمای شدید ثابت بماند، آب بدن افراد کم می‌شود و خطر بیماری‌های قلبی عروقی، سنگ کلیه و اشباع گرمایی افزایش می‌یابد.

تغییرات اقلیمی چه اثرهایی دارد؟

با افزایش دمای جهانی، رطوبت هم شدت می‌یابد و افراد مدت بیشتری درمعرض ترکیب خطرناک رطوبت و گرما قرار می‌گیرند. پروفسور ریچارد بتس، از UK Met Office، مدل‌هایی کامپیوتری را برای بررسی WBGT طراحی کرده است. این مدل‌ها براساس میزان کاهش گازهای گلخانه‌ای، تعداد روزهایی را نشان می‌دهند که WBGT بیشتر از ۳۲ درجه‌ی سانتی‌گراد است. همچنین، میلیون‌ها نفر در وضعیت خطرناک رطوبت و گرمای شدید کار می‌کنند. بتس می‌گوید:

انسان‌ برای زندگی در طیف مشخصی از دما به تکامل رسیده است؛ بنابراین، اگر دمای جهان افزایش پیدا کند، دیر یا زود وضعیت بسیار سخت خواهد شد و گرمای شدیدی به‌وجود خواهد آمد.

براساس هشدار دانشمندان در پژوهشی دیگر، استرس گرمایی می‌تواند تا سال ۲۱۰۰ بر یک‌میلیارد و دویست‌میلیون نفر از جمعیت جهان تأثیر بگذارد. این آمار چهاربرابر آمار فعلی است.

راه‌حل چیست؟

افراد باید قبل از شروع به کار، مقدار زیادی مایعات مصرف و بین کار استراحت کنند و مایعات بنوشند. بیمارستان دکتر جیمی لی، نوشیدنی‌های نیمه‌منجمد را دراختیار کارکنان قرار می‌دهد؛ اما به‌گفته‌ی لی، پیشگیری از گرما بهتر از درمان آن است. استراحت برای دکتر لی و همکارانش فرایند دشواری است؛ زیرا آن‌ها مجبورند لباس‌های PPE را عوض کنند و دوباره برای ازسرگیری کار، لباس‌های جدید بپوشند.

دکتر لی می‌گوید بسیاری از افراد نمی‌خواهند چیزی بنوشند تا کمتر به رفتن به سرویس بهداشتی نیاز داشته باشند؛ به‌خصوص در زمان بحران، وجدان حرفه‌ای به‌سمت کار در هر وضعیتی میل پیدا می‌کند تا همکاران و بیماران با مشکلی روبه‌رو نشوند.

به‌گفته‌ی دکتر جیسون لی، استادیار فیزیولوژی دانشگاه ملی سنگاپور، افرادی که انگیزه‌ی زیادی برای کار دارند، در‌معرض خطر آسیب‌های گرمایی قرار می‌گیرند. او یکی از اعضای شبکه‌ی اطلاعات بهداشت گرمایی جهانی، گروهی متخصص درزمینه‌ی خطرهای گرمایی است که راهبردهایی برای مبارزه با کووید ۱۹ ارائه می‌دهند. این گروه را سازمان جهانی بهداشت (WHO) و سازمان جهانی هواشناسی (WMO) و سازمان اقلیمی و هوایی ایالات متحده (Noaa) حمایت می‌کند.

دکتر لی اعتقاد دارد معیارهایی مثل استراحت و مصرف مایعات و سایه‌بان برای کارگران در محیط خارجی، از استراتژی‌های مهم برای مبارزه با استرس گرمایی هستند. او می‌افزاید: «با انجام ورزش‌های هوازی نیز می‌توانید تحمل گرمایی را افزایش دهید و البته به مزایای دیگری برسید.» دکتر لی افزایش دما در آینده را مسئله‌ی سخت برای پزشکان می‌داند که داخل پوشش‌های چندلایه‌ی PPE عرق می‌کنند. او می‌افزاید:

تغییرات اقلیمی هیولای بزرگی است که باید برای مبارزه با پیامدهای آن آماده شویم؛ در‌غیر‌این‌صورت، باید هزینه‌ی گزافی بپردازیم.

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند