سنگینی اقتصاد تورمی روی شانه‌های مردم/ وقتی بسته‌های کوچک‌تر جذاب‌تر می‌شوند

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از چند ثانیه، تصویر قشنگی‌ست: وارد سوپرمارکت شوید و بی اعتنا به قیمت‌ها به دنبال برند محبوبتان بگردید! اما خب، این در یک اقتصاد عادی اتفاق می‌افتد! تصویر را پاک کنید!

در اقتصادی که قیمت مواد غذایی مدام بالا می‌رود و برچسب‌ها هر ماه عوض می‌شوند، اولین چیزی که بعد از عدد، چشم به آن خیره می‌شود تاریخ انقضاست، نه نام شرکت.

وقتی تورم بالا می‌رود و خوراکی‌ها یکی‌یکی از توان خرید طبقه متوسط و پایین خارج می‌شوند، مردم ناچارند از وفاداری به برند عقب‌نشینی کنند و وارد مرحله‌ای شوند که مهم‌ترین مسئله در آن، نه کیفیت ایده‌آل، که هدر نرفتن غذاست.

در چنین وضعی، سبد خرید یک انتخاب سلیقه‌ای نیست.

خانواده‌ای که قبلاً شاید میان چند برند مختلف ماست، شیر، پنیر یا کنسرو دست به انتخاب می‌زد، حالا ناچار است میان ارزان‌ترین گزینه و «کمترین احتمال دورریز» تصمیم بگیرد.

تاریخ انقضا مهم می‌شود، چون هر بسته‌ای که در یخچال بماند و خراب شود، فقط یک ماده غذایی از دست‌رفته نیست؛ بخشی از حقوق ماهانه است که مستقیم به سطل زباله رفته. در این سطح از گرانی، دورریز دیگر یک اتفاق معمولی یا ناخوشایند نیست، یک اشتباه مالی پرهزینه است.

تورم مزمن علاوه بر بالا بردن قیمت‌ها، عادت خرید را هم بازنویسی می‌کند.

خرید عمده جای خودش را به خریدهای کمتر و نزدیک به مصرف می‌دهد، بسته‌های کوچک‌تر جذاب‌تر می‌شوند، تخفیف‌های نزدیک به انقضا بیشتر به چشم می‌آیند و برندهای آشنا، جای خودشان را به نمونه‌های ارزان‌تر می‌دهند. 

در اقتصادی که هر روزش در سایه نااطمینانی می‌گذرد، توجه به برند برای خیلی‌ها یک حرکت لوکس است، چیزی که می‌شود از آن گذشت.