وضعیت حملونقل و لجستیک یک ماه پس از آغاز جنگ | نیاورانی: بخش خصوصی پابهپای دولت در حال تأمین نیازهای کشور است
به گزارش اقتصادنیوز، بیش از ۳۰ روز از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران میگذرد. در این شرایط،حملونقل و لجستیک، به ویژه در تامین کالاهای اساسی، نقشی حیاتی در ثبات اقتصادی و رفاه عمومی ایفا میکند، زیرا اختلال در زنجیره تامین و توزیع کالاهای اساسی، میتواند به سرعت منجر به افزایش قیمتها و کمبود کالا شود و تاثیرات منفی بر زندگی مردم داشته باشد. بااین حال، باوجود چالشها، سیستم حملونقل و لجستیک کشور توانسته است تا حد زیادی از بروز بحران جلوگیری کند.
اقتصادنیوز:یک کارشناس اقتصادی درباره تاب آوری اقتصاد ایران و اثر قطعی اینترنت بر بنگاههای اقتصادی در شرایط جنگی توضیحاتی ارائه کرد.
در همین رابطه، صدرالدیننیاورانی، نایب رئیسدوم کمیسیون توسعه صادرات غیر نفتی دوره دهم اتاق ایران به اقتصادنیوز میگوید: «تا آنجا که اطلاع دارم در حوزه حملونقل آسیب جدی نداشتیم و روند کار بهخوبی در حال انجام است اما دولت باید در زمینه کرایه حمل و همچنین در نظر گرفتن مشوقهایی برای رانندگان تدابیری بیندیشد.»
مشروح گفتگوی صدرالدیننیاورانی، نایب رئیسدوم کمیسیون توسعه صادرات غیر نفتی دوره دهم اتاق ایران را با اقتصادنیوز در ادامه بخوانید؛
*****
*آقای نیاورانی!با توجه به تجربه جنگ ۱۲ روزه و همچنین درگیریهای اخیر، حملونقل و لجستیک یکی از عوامل مهم در تابآوری اقتصاد کشور محسوب میشود؛ چه در حوزه حملونقل داخلی و چه در بخش صادرات و واردات. ارزیابی شما از وضعیت این حوزه در دوران جنگ اخیر چیست و چه میزان آسیب دیده است؟ همچنین برای کاهش آسیبها چه اقداماتی باید انجام شود؟
تا آنجا که اطلاع دارم در حوزه حملونقل آسیب جدی نداشتیم و روند کار بهخوبی در حال انجام است. حملونقل در سطح کشور فعالیت خود را ادامه میدهد و کالاهایی که در بنادر در حال تخلیه بودند یا تخلیه شده بودند، از جمله در بندرعباس، بندر بوشهر، بندر لنگه و دیگر بنادر جنوبی کشور، بدون مشکل خاصی به داخل کشور حمل شدهاند. این موضوع حاصل همکاری بسیار خوب رانندگان عزیز و شرکتهای حملونقل است. در نتیجه تا این لحظه در این زمینه احساس کمبود یا اختلالی نداشتهایم.
البته در بخش صادرات، با توجه به محدودیتهایی که در حال حاضر وجود دارد، مقداری مشکل در حوزه حملونقل ایجاد شده است. به این معنا که رانندگان در بسیاری از مسیرها بار دوطرفه ندارند. برای مثال، ممکن است کامیونها از شهرهایی مانند تهران، کرج یا شیراز به سمت بنادر جنوبی حرکت کنند، اما باری برای حمل در این مسیر نداشته باشند و ناچار باشند مسیر را خالی طی کنند و تنها در مسیر بازگشت بارگیری انجام دهند. در برخی مرزهای شمالی و غربی کشور مانند مرزهای ترکیه، ارمنستان و دیگر گذرگاهها نیز شرایط مشابهی وجود دارد.
به همین دلیل به نظر میرسد دولت باید در زمینه کرایه حمل و همچنین در نظر گرفتن مشوقهایی برای رانندگان تدابیری بیندیشد. این مشوقها میتواند بهصورت نقدی یا در قالب کالاهایی مانند لاستیک و سایر اقلام مورد نیاز ناوگان حملونقل باشد. به هر حال رانندگان ما با زحمت فراوان و بهصورت شبانهروزی کالاها را به نقاط مختلف کشور میرسانند. خوشبختانه تا امروز در زمینههای مختلف حتی در حوزه سوخت نیز کمبودی نداشتهایم و کارها بهصورت عادی انجام شده است. امیدواریم با اتخاذ این تدابیر، این روند همچنان ادامه پیدا کند و قدردانی لازم نیز از رانندگان و شرکتهای حملونقل صورت گیرد.
* در شرایطی که خلیج فارس ناامن شده و عملاً امکان استفاده از برخی مسیرهای حملونقل دریایی محدود شده است، چه راهکارهای جایگزینی برای ادامه تجارت وجود دارد؟
بنادر جنوبی کشور ممکن است در برخی شرایط با مشکلاتی مواجه شوند، اما خوشبختانه ما در بنادر شمالی کشور و همچنین در مرزهای زمینی مانند مرز ترکیه و سایر گذرگاهها مشکل خاصی نداریم. به هر حال مسیرهای جایگزین وجود دارد و میتوان از این ظرفیتها برای ادامه روند تجارت و جابهجایی کالا استفاده کرد تا فعالیتها بدون وقفه ادامه پیدا کند.
* برای واردات و تأمین کالاهای اساسی چه تدابیری اندیشیده شده تا در بلندمدت کشور با مشکل مواجه نشود؟
در خصوص کالاهای اساسی باید بگویم که پیشبینیهای لازم از قبل انجام شده و این کالاها تأمین شدهاند. ذخایر کالاهای اساسی برای چندین ماه آینده و حتی شاید تا حدود یک سال پیشبینی شده و در حال حاضر مشکلی در این زمینه وجود ندارد. البته برای پشتیبانی و جایگزینی این ذخایر نیز برنامهریزیهایی انجام شده است.
همانطور که اشاره کردم، بنادر شمالی کشور و همچنین مرزهای غربی مانند ترکیه، ارمنستان و آذربایجان میتوانند بهعنوان مسیرهای جایگزین برای واردات مورد استفاده قرار گیرند.
* بخش خصوصی برای باز نگه داشتن مسیرهای صادراتی چه اقداماتی انجام داده یا باید انجام دهد؟
بخش خصوصی در حال حاضر نیز فعال است و شرکتها همچنان کالاهای خود را حمل میکنند و در بازار اقتصادی کشور حضور دارند. بسیاری از شرکتها از جمله شرکتهای ما همچنان در حال واردات کالاهای اساسی و مواد غذایی مانند برنج و سایر اقلام هستند و این روند ادامه دارد. به همین دلیل تصور نمیکنم از نظر بخش خصوصی در زمینه تأمین کالاها مشکلی ایجاد شود.
*یکی از نکات قابل توجه در دوران جنگ این بود که تأمین کالاها با مشکل خاصی مواجه نشد و فروشگاههای زنجیرهای، سوپرمارکتها و مراکز عرضه کالا تقریباً با کمبود جدی روبهرو نبودند. واگذاری بخشی از این امور به بخش خصوصی چه تأثیری در این روند داشته است؟
واقعیت این است که تقریباً همه این اقدامات با همکاری کامل بخش خصوصی و بخش دولتی انجام شده است. در حقیقت میتوان گفت این روند حاصل همکاری صددرصدی این دو بخش بوده و هر دو بهصورت همزمان در تأمین و توزیع کالاها نقش داشتهاند.
*با توجه به تجربه موفق واگذاری برخی حوزهها به بخش خصوصی در تأمین کالا، به نظر شما در چه حوزههای دیگری میتوان به بخش خصوصی اعتماد کرد؟
واقعیت این است که در شرایط جنگی، اگر بخش خصوصی فعال و پای کار نباشد، کارها به سختی پیش میرود. در حال حاضر این بخش خصوصی است که به دولت اعتماد کرده و با وجود شرایط موجود به فعالیت خود ادامه میدهد و باعث میشود چرخ اقتصاد کشور بچرخد. امروز میبینیم که بخش خصوصی پا به پای دولت در حال تأمین نیازهای کشور است.
بهویژه در حوزه تولید مواد غذایی، بخش خصوصی نقش بسیار مهمی دارد. بسیاری از محصولاتی که در داخل کشور تولید میشود توسط بخش خصوصی تولید میشود و همین موضوع باعث شده کمبود جدی در بازار ایجاد نشود. در زمینه محصولاتی مانند کنسرو، کمپوت و انواع دیگر مواد غذایی نیز بخش خصوصی فعالیت گستردهای داشته و همچنان در حال تولید و تأمین بازار است.
