تورم دورقمی را جز در چند مورد استثنا مانند ونزوئلا، سودان، آنگولا، غنا و موزامبیک، در کمتر کشوری میتوان سراغ گرفت. اغلب کشورهای دارای سابقه تورمهای بالا، توانستهاند با اصلاحات اقتصادی بهویژه انضباط مالی دولت، افزایش استقلال و کارآیی بانک مرکزی و اصلاح نظام بانکی، نرخ تورم را کنترل کنند. متوسط نرخ تورم کشورهای جهان، از حدود ۹ درصد در دهه ۹۰، به کمتر از ۲ درصد در حال حاضر رسیده است.
از آغاز خلقت تاکنون سه پدیده بزرگ اختراع شده است: آتش، چرخ و بانکداری مرکزی «ویل راجرز»
برای دهههای متوالی سیاستگذاری ارزی نامعلوم، هدفش نامشخص، تصمیمگیرندگان اصلی آن ناپیدا و بهطور مستمر بر ضد تولید، اشتغال و رفاه عمومی بوده است. این وضعیت باید در دولت دوم آقای روحانی تغییر کند و بهنظر میرسد میتوان به انجام آن امیدوار بود. یکی از مشکلات اصلی که باعث شده، ناظران بتوانند مدعی فقدان سیاستگذاری بهینه ارزی شوند، سیطره سیاست پولی بر سیاست ارزی است.
اسفندیار جهانگرد، رئیس پژوهشکده اقتصاد دانشگاه علامه دریادداشتی در ایسنا نوشت:
استاد اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به اینکه تمام اتفاقاتی که در سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ در شبکه بانکی ایران افتاد ناشی از رانتی بود که توسط دولت وقت در سیاستهای پولی و مالی پدید آمده بود گفت که در ۴۰ سال گذشته احیای اقتداری که اکنون در بانک مرکزی شکل گرفته هرگز سابقه نداشته است.
نقدینگی چند ماهی است که اوج گرفته است و برخی بیم این را دارند که نقدینگی حبس شده، وارد اقتصاد ایران شود و دولت هم، ابزاری برای کنترل آن نداشته باشد؛ حال باید دید قطار نقدینگی۹۶ کجا میایستد؟
همانگونه که انتظار می رفت سیاست پولی انقباظی در آمریکا ادامه پیدا کرد. فدرال رزرو ، بانک مرکزی آمریکا نرخ بهره را به میزان ۲۵ صدم درصد افزایش داد و از ۷۵ صدم درصد به یک درصد رساند.
اغلب شاخصهای کلان حکایت از تغییر وضعیت اقتصاد دارند. تورم نقطه به نقطه بهمن ماه حکایت از رشد دورقمی قیمتها طی یک سال اخیر دارد. رشد شاخص قیمت تولیدکننده و رشد قیمت مسکن، در کنار رشد مثبت تولیدات غیرنفتی همه شرایط رونق اقتصادی را نشان میدهند. در این شرایط باز هم کسانی بانک مرکزی را متهم به اجرای سیاستهای انقباضی میکنند و خواستار افزایش عرضه پول در اقتصاد هستند.
در فضای آکادمیک، زمانی که صحبت از سیاستگذاری پولی میشود در یک مدل تعادل عمومی و با منطق مستحکمی که از ریاضیات برمیآید میتوان به راحتی نشان داد که چرا سیاست پولی بر متغیرهای واقعی در بلندمدت اثرگذار نیست. اما انتقال این نتیجه علمی به فضای عمومی و آنجا که یک اقتصاددان پولی بر مسند سیاستگذاری مینشیند به غایت دشوار و سخت است.
اغلب شاخصهای کلان حکایت از تغییر وضعیت اقتصاد دارند. تورم نقطه به نقطه بهمنماه حکایت از رشد دورقمی قیمتها طی یک سال اخیر دارد. رشد شاخص قیمت تولیدکننده و رشد قیمت مسکن، در کنار رشد مثبت تولیدات غیرنفتی همه شرایط رونق اقتصادی را نشان میدهند. در این شرایط باز هم افرادی بانک مرکزی را متهم به اجرای سیاستهای انقباضی میکنند و خواستار افزایش عرضه پول در اقتصاد هستند.