زیستنِ الله‌بختکی، نتیجه سال‌ها بی‌چشم‌اندازی است

جلالی ندوشن: جامعه ایران مدت‌هاست تاب‌آوری خود را از دست داده | وقتی فردا قابل تصور نیست، جامعه فقط امروز را تاب می‌آورد

سرویس: اجتماعی کدخبر: ۷۶۸۶۶۳
اقتصادنیوز:سخنگوی انجمن علمی روانپزشکی ایران می‌گوید جامعه ایران مدت‌هاست آینده را از دست داده؛ وقتی پیش‌بینی‌پذیری فرو می‌ریزد، زندگی به روزمرگی و بقا محدود می‌شود.
جلالی ندوشن: جامعه ایران مدت‌هاست تاب‌آوری خود را از دست داده | وقتی فردا قابل تصور نیست، جامعه فقط امروز را تاب می‌آورد

به گزارش اقتصادنیوز، امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن علمی روانپزشکی ایران در بخشی از گفتگو با اقتصادنیوز که مشروح آن پیشتر منتشر شده، با اشاره به گسترش حس بی‌چشم‌اندازی در جامعه ایران گفت: «زندگیِ معنادار بدون آینده و امید ممکن نیست. وقتی نشانه‌های عینیِ بهبود در زندگی روزمره دیده نمی‌شود، امید روان‌شناختی هم شکل نمی‌گیرد.»

وی افزود که مردم برای قضاوت درباره آینده به آمارهای کلان نیاز ندارند و توضیح داد: «قدرت خرید، ارزش پول ملی، امکان تأمین آموزش و حداقل‌های زندگی، شاخص‌های روزمره‌ای هستند که مردم با آن‌ها زندگی می‌کنند. وقتی این‌ها رو به افول است، جامعه آینده را غیرقابل تصور می‌بیند.»

خبر مرتبط
خطر بزرگ در ایرانِ پسااعتراضات | جلالی: جامعه مدت‌هاست تاب‌آوری را از دست داده و وارد مکانیزم‌ بقا شده است

اقتصادنیوز: ایرانِ امروز نه در حال فروپاشی است و نه در مسیر توسعه؛ در وضعیت تعلیق زندگی می‌کند. سخنگوی انجمن روانپزشکی ایران با تشریح ریشه‌های بی‌چشم‌اندازی، از جامعه‌ای می‌گوید که دیگر نمی‌تواند برنامه‌ریزی کند، امید بسازد یا حتی آینده را تصور کند.

سخنگوی انجمن علمی روانپزشکی ایران با تأکید بر نقش پیش‌بینی‌پذیری گفت: «جامعه باید بتواند آینده را پیش‌بینی کند؛ چه در اقتصاد، چه در قوانین و چه در سیاست. نااطمینانی دائمی، قطع اینترنت، تغییر مداوم قواعد و وعده‌هایی که محقق نمی‌شوند، جامعه را به وضعیت بی‌افق سوق می‌دهد.»

جلالی ندوشن تصریح کرد که پیامد این وضعیت، ناتوانی در برنامه‌ریزی و گسترش روزمرگی است و افزود: «جامعه به حالت بلاتکلیف و الله‌بختکی رسیده؛ وضعیتی که در آموزش، اقتصاد و حتی اجتماعی‌شدن نسل نوجوان به‌وضوح دیده می‌شود.»

او با اصلاح برداشت رایج از مفهوم تاب‌آوری گفت: «تاب‌آوری مربوط به پیش از بحران است، نه بعد از آن. جامعه ایران مدت‌هاست تاب‌آوری خود را از دست داده و وارد مکانیزم‌های بقا شده است؛ یعنی فقط زنده می‌ماند، نه اینکه زندگی کند.»

این روانپزشک هشدار داد که جامعه‌ای در وضعیت بقا، خلاقیت و عاملیت خود را از دست می‌دهد و تأکید کرد: «در چنین شرایطی، هیجان غالب نه شادی، بلکه شرم است. خودتخریبی، افسردگی، فرسودگی روانی و بی‌توجهی به سلامت، پیامدهای خاموش این وضعیت‌اند.»

جلالی ندوشن در پایان گفت: «نادیده‌گرفتن زخم‌های اجتماعی، خانواده‌های داغدار و مجروحان، به بازسازی اعتماد کمکی نمی‌کند. اگر این زخم‌ها دیده و درمان نشوند، خطر واکنش‌های شدیدتر و آسیب به وحدت ملی جدی است.»

ارسال نظر

پربازدیدترین‌ها
لوتوس پارسیان - O