کدخبر: ۳۴۶۳۴۱ لینک کوتاه
لینک کوتاه کپی شد

نظر رهبری درباره دادگاه «طبری‌ها»

مقام معظم رهبری طی سالیان زعامت خود، بیاناتی داشته‌اند که نظر ایشان را درباره مقولاتی مثل "مفاسد طبری‌ها"، "فساد سیستمی" و "میزان شیوع فساد در نظام جمهوری اسلامی" به‌وضوح نشان می‌دهد.

به گزارش اقتصادنیوز، مشرق‌نیوز نوشت: بررسی پرونده مفاسد اکبر طبری و محاکمه او توسط دستگاه قضایی نظام جمهوری اسلامی، تحلیل‌های مختلفی را برانگیخته است.

برخی معتقدند فساد این فرد از آنجا که او کارمند ستادی قوه قضائیه بوده، آبروی نظام را برده است و از طرفی نشان می‌دهد نظام جمهوری اسلامی دچار فساد سیستمی است!

اما برخی دیگر که صدایشان در میان این هیاهو کمتر شنیده می‌شود معتقدند این رخداد و محاکمه این پرونده اتفاقا نشان از ضد فساد بودن نظام جمهوری اسلامی و آبرومندی او در بحث برخورد با فساد است.

آنها همچنین استدلال می‌کنند اینکه نظام جمهوری اسلامی در حال برخورد با فساد شخصی یک نفر از درون قوه قضائیه است؛ نشان می‌دهد که فساد در ایران، سیستمی نیست و امثال طبری هم مادام که نظام جمهوری اسلامی اهل برخورد با فساد باشد، نمی‌توانند آبروی نظام را ببرند. 

در این زمینه اما یک دیدگاه راهبردی و یک نظر صائب نیز وجود دارد:

 

*مقام معظم رهبری عملا نخستین پرچمدار مبارزه با فساد در میان مسئولان و خواص نظام جمهوری اسلامی هستند.

یعنی ایشان جدای از مقام رهبریت و به لحاظ فردی نیز علمدار مبارزه با فساد محسوب می‌شوند.

معظم‌له خاصّه در طول سالیان زعامت خود، با اشرافی که به مقوله فساد و پیوست‌های آن داشته‌اند، سخنان مهمی را در این باب ایراد کرده‌اند که البته متأسفانه آنطور که باید از سوی خواص جامعه مورد پژواک قرار نگرفته است.

سخنان مهمی که نشان می‌دهد آنچه عده‌ای امروز در آینه هم نمی‌بینند اما رهبر فرزانه انقلاب آنرا از سال‌ها قبل در خشت خام دیده‌اند.

آنچه که در ادامه می‌خوانید گفتارهایی منتخب از مقام معظم رهبری است که نظر ایشان را درباره "مفاسد طبری‌ها"، "فساد سیستمی" و "میزان شیوع فساد در نظام جمهوری اسلامی" به‌وضوح نشان می‌دهد:

 

۱_ (بیانات در جمع علما و روحانیون تبریز _ سال ۱۳۷۲) 

"این درست است که تا در یک گوشه، مختصر نابسامانی‌ای به عقیده و سلیقه کسی پیدا شود، او- ریش بجنباند و بنا کند اعتراض و اشکال کردن!؟ تا یک مشکل در اداره‌ای برایش پیدا شد، یا یک مأمور دولتی، چپ نگاهش کرد، یاوه بسراید که: حالا هم مثل زمان فلان است!؟ این ناشی از نفهمیدن آنچه که واقع شده است نیست!؟ این، ناشی از عدم معرفتِ نعمتِ خدا نیست!؟ یا خدای ناکرده، ناشی از انکار نعمت خداست؟ «یعرفون نعمت‌الله ثم ینکرونها.» این جفا نیست به این حرکتِ به این عظمت!؟ مگر وقتی حکومت درست شد، صحیح شد، موازین حکومت موازین کاملی شد؛ در سراسر این حکومت همه‌ی کارها درست خواهد بود!؟ از کجا چنین چیزی ثابت شده است!؟ 

در زمان امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام که مثال عدل و تقواست دیگر شما از امیرالمؤمنین که کسی را عادلتر و با تقواتر سراغ ندارید مگر حُکّامی که بر ولایات مسلّط بودند و خودِ امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام فرستاده بود، همه «ابوذر» و «سلمان» بودند!؟ خیر! چهار نفر مثل ابوذر و سلمان و عمار و فلان داشت. مابقی، آدمهای عوضی بودند.

تاریخ را بردارید نگاه کنید!
این، تاریخ است. یکی از استانداران امیرالمؤمنین «زیادابن ابیه» بر منطقه‌ی وسیعی حاکم بود. بسیاری از این قبیل، در اطراف و اکناف بلاد اسلامی بودند. امام حسن مجتبی علیه‌الصّلاةوالسّلام، سردار بزرگ جنگش «عبیدالله بن عباس» بود که می‌دانید چه کار کرد. شبانه رفت با «معاویه» که آن طرف بود، مذاکره کرد. پول گرفت، لشکرگاه خودش را ترک کرد و به دشمن پناهنده شد! امروز اگر یک سرباز شما به دشمن پناهنده می‌شود، چگونه درباره‌اش قضاوت می‌کنید؟ شب خوابیدند، صبح بلند شدند دیدند فرمانده‌ی کلّ نیروهای امام حسن علیه‌الصّلاةوالسّلام، از خیمه بیرون نمی‌آید. یک ساعت، دو ساعت... بعد رفتند داخل خیمه، دیدند نیست! دقّت کردند، دیدند آن طرف خیمه، شکافته است. بعد، قضیه روشن شد. در رأس کار چه کسی بود؟ امام حسن مجتبی علیه‌الصّلاةوالسّلام.

این چه توقّع بی‌جایی است که اگر یک رئیس، یک مرئوس، یک قاضی، یا مسئول بخش خاصی از کشور، از تشکیلات حکومت اسلامی، پایش را کج بگذارد، آن آقایی که با او مواجه می‌شود، فوراً شروع می‌کند به اصل نظام اسلامی، اصل جمهوری اسلامی، اصل حکومت اسلامی اهانت کردن! البته به فضل الهی، مثل همیشه، از اوّل انقلاب تا به حال، اکثر مردم خوبند. اغلب علما و روحانیون، خوبند. اکثر با انصافند. اکثر متوجّه حقایقند. اما در گوشه و کنار، کسانی هم پیدا می‌شوند که این گونه‌اند. این ناشی از چیست؟ ناشی از نشناختن قدر جمهوری اسلامی است. 

امروز هر کس با جمهوری اسلامی سرسنگین باشد، کافر به نعمت الله است. البته کافر به نعمت الله، به معنای کافر بالله نیست. کافر نعمت است و کفر نعمت در مقابل ذات مقدّس باری‌تعالی، یکی از گناهان بزرگ است. خدا کند که ما دچار چنین گناهی نشویم. 

 

 

۲_ (بیانات در دیدار جمعی از مسئولان وزارت آموزش و پرورش _ سال ۱۳۸۱) 

" به مسؤولان نظام حُسن ظن داشته باشید.  ما گفتیم با فساد مبارزه میکنیم - این یک نقطه روشن در نظام است - اما عدّه‌ای میخواهند این را به نقطه تاریک تبدیل کنند و بگویند فساد همه جا را گرفته است. نه آقا!  فساد همه جا را نگرفته است. 

باید با فسادِ کم هم - هر جا بود - مبارزه کرد. ممکن است روزنامه‌ای بردارد یک مورد فساد را درشت کند؛ مگر همه جا فساد هست؟  فساد در گوشه‌هایی وجود دارد. انسانها لغزش دارند و دچار گناه میشوند؛  باید با این گناه مبارزه کرد.  ما وقتی گناهکاریم که با فساد - ولو کمِ آن - مبارزه نکنیم؛ چون گسترش پیدا خواهد کرد. مبارزه با فساد لازم است؛ اما ناامید کردن مردم که بگوییم فساد همه جا را گرفته، یک خطای واضح و ناشی از نادانی و فریب‌خوردگیِ کسانی است که آدم میداند خودشان آدمهای مغرضی نیستند؛ مغرضان که جای خود دارند. "

 

 

۳_ (بیانات در دیدار قشرهای مختلف مردم _ سال ۱۳۹۷) 

"این را همه توجّه کنند، همه‌ی ملّت ایران هم توجّه کنند. بنده از قدیم با فساد و مفسد و مفسدین اقتصادی و غیرذلک مبارزه میکردم و مخالفت میکردم، الان هم عقیده‌ام قرص و محکم همین است؛ امّا بعضی‌ها وقتی درباره‌ی فساد حرف میزنند، افراطی حرف میزنند، حواستان باشد! یک‌جوری حرف میزنند که گویا همه فاسدند، همه‌ی مدیران را و همه‌ی دستگاه‌ها را فساد گرفته! نه آقا، این‌جوری نیست؛ یک تعداد کمی فاسدند. بله! فساد، کمش هم زیاد است و باید با آن مواجهه بشود؛ امّا این یک حرف است، اینکه شما جوری حرف بزنی که شنونده خیال کند همه جا را فساد گرفته [حرف دیگری است].

بعضی‌ها تعبیرات فرنگی هم به‌ کار میبرند: «فساد سیستمی»؛ نه آقا! آن کسی که فساد را سیستمی میبیند، در مغز خودش فساد هست، در چشم خودش فساد هست. این‌همه مدیر پاک‌دست، این‌همه کارگزار مؤمن و پاک‌دست در سرتاسر کشور در همه‌ی دستگاه‌ها وجود دارند، دارند زحمت میکشند؛ چرا به اینها ظلم میکنید؟ چرا خلاف میگویید؟ چرا به نظام اسلامی ظلم میکنید؟ 

بله! در نظام اسلامی یک نفر هم نباید فاسد باشد؛ امّا آنچه وجود دارد، مثلاً ده فاسد است، نه ده هزار فاسد؛ خب اینها خیلی تفاوت دارد؛ این را توجّه داشته باشید. بعضی‌ها در حرف زدن، در نوشتن؛ حالا که دیگر فضای مجازی هم هست، راحت برمیدارند اینجا و آنجا مینویسند «آقا همه را فساد گرفته»؛ نه آقا! این‌جوری نیست. بله! فساد هست، در دستگاه‌های مختلف هم هست. من دیدم مثلاً در فرض کنید مجلس یا جای دیگر بعضی‌ها را متّهم میکنند؛ درست که دقّت میکنید، می‌بینید آنهایی که مورد اتّهام قرار گرفته‌اند یک چند نفر آدمند؛ این چند نفر را نمیشود تعمیم داد. تازه اگر راست باشد؛ ممکن است همین هم که متّهم میکنند دروغ باشد، خلاف واقع باشد، از روی ندانستن و بی‌اطّلاعی باشد؛ امّا اگر هم راست باشد، تازه میشود چند نفر در مقابل یک عدّه‌ِی کثیر. توجّه داشته باشید که افراط و تفریط در همه‌ی چیزها غلط است. "

 

گفتنی است، مقام معظم رهبری در بیانیه راهبردی "گام دوم" نیز به وجود فساد در دولت امام معصوم(ع) نیز اشاره و تأکید کردند: نسبت فساد در میان کارگزاران حکومت جمهوری اسلامی در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر و بخصوص با رژیم طاغوت که سرتاپا فساد و فسادپرور بود، بسی کمتر است و بحمدالله مأموران این نظام غالباً سلامت خود را نگاه داشته‌اند. 

 

این مطلب برایم مفید است
107 نفر این پست را پسندیده اند