چالش بزرگ هند پشت اعداد و رکوردهای درخشان به روایت «اکونومیست» | اقتصاد چهارم جهان یا یک توهم آماری؟
به گزارش اقتصادنیوز، در سالهای اخیر دولت هند بارها از صعود اقتصاد این کشور در جدول اقتصادهای بزرگ جهان سخن گفته و حتی برخی مقامها اعلام کردهاند که هند به چهارمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شده است.
اکونومیست نوشت: این روایت که با افتخار در سخنرانیهای رسمی و رسانهها تکرار میشود، باعث شده بسیاری از شهروندان تصور کنند کشورشان اکنون در جمع قدرتهای اقتصادی همتراز با اقتصادهای پیشرفته قرار گرفته است. با این حال، بازنگری اخیر در آمار تولید ناخالص داخلی نشان میدهد اقتصاد هند هنوز در جایگاه پنجم جهان قرار دارد و فاصله قابل توجهی با اقتصادهای بزرگتر دارد؛ واقعیتی که میتواند چالشهای تازهای برای دولت و انتظارات رو به رشد جامعه ایجاد کند.
علاقه دولت هند به ثبت رکوردها
دولت هند علاقهای خاص به ثبت رکوردها و نمایش دستاوردهای عددی دارد. از رکوردهای جهانی در حوزه فناوری گرفته تا آمارهای نمادین در حوزههای مختلف، مقامات این کشور بارها تلاش کردهاند جایگاه هند را در صدر رتبهبندیهای جهانی برجسته کنند.
اما در حوزه اقتصاد، این افتخارآفرینیها ممکن است به یک شمشیر دولبه تبدیل شود؛ چراکه بزرگنمایی جایگاه اقتصادی هند میتواند انتظارات عمومی را تا حدی بالا ببرد که برآورده کردن آن برای دولت دشوار شود.
تب رکوردشکنی در دولت هند
دولت هند سالهاست علاقه ویژهای به رکوردها نشان میدهد. در یک گردهمایی مرتبط با هوش مصنوعی در دهلی نو در ماه گذشته، وزیر الکترونیک هند گواهی رکورد جهانی گینس را برای «بیشترین تعداد تعهد ثبتشده در یک کمپین مسئولیتپذیری در حوزه هوش مصنوعی طی ۲۴ ساعت» دریافت کرد؛ رقمی که به ۲۵۰ هزار و ۹۴۶ تعهد رسید.
در همین ماه نیز مقامات محلی در حوزه انتخاباتی نخستوزیر، Narendra Modi، رکوردی دیگر ثبت کردند: کاشت ۲۵۱ هزار و ۴۴۶ نهال در کمتر از یک ساعت.
در مواردی که شکستن رکورد جهانی دشوار است، مقامات به رتبههای قابلقبول در جدولهای جهانی بسنده میکنند. برای مثال، گاهی با افتخار اعلام میکنند که هند هفتمین صادرکننده بزرگ خدمات در جهان است؛ آماری که هرچند قابل توجه است، اما چندان هیجانانگیز به نظر نمیرسد.
ادعای «اقتصاد چهارم جهان» و واقعیت آمارها
در همین چارچوب، مقامات هندی طی ماههای اخیر بارها اعلام کردهاند که تولید ناخالص داخلی این کشور از ژاپن پیشی گرفته و هند اکنون چهارمین اقتصاد بزرگ جهان است؛ پس از ایالات متحده، چین و آلمان. حتی یکی از وزرا با اعتماد به نفس اعلام کرد که هند تا سال ۲۰۲۷ میتواند به سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود.
اما این خوشبینی شاید زودهنگام بوده است. در واقعیت، هند همچنان در جایگاه پنجم قرار دارد.
زمانی که وزارت آمار هند در اواخر ماه گذشته بازنگری بزرگی در محاسبات تولید ناخالص داخلی منتشر کرد، مشخص شد اقتصاد این کشور در واقع ۳.۳ درصد کوچکتر از برآوردهای قبلی است و ارزش آن کمی کمتر از ۴ تریلیون دلار است.
براساس نرخهای برابری بازار، فاصله اقتصاد هند با ژاپن حدود ۳۰۰ میلیارد دلار برآورد میشود؛ رقمی که تقریباً دو برابر تخمین قبلی است.
البته بسیاری از تحلیلگران معتقدند هند دیر یا زود جایگاه چهارم را به دست خواهد آورد، حتی اگر بیثباتیهای ژئوپولیتیک مانند تنشهای خاورمیانه موقتاً مانع این روند شوند. در چنین شرایطی، رهبران هند بار دیگر فرصتی برای اعلام پیروزی خواهند داشت: «ما چهارم شدیم!»
| کشور | GDP تقریبی 2026 |
|---|
| آمریکا | 31.8 تریلیون دلار |
| چین | 20.6 تریلیون دلار |
| آلمان | 5.3 تریلیون دلار |
| هند | حدود 4.5 تریلیون دلار |
| ژاپن | حدود 4.4 تریلیون دلار |
اثر تبلیغات اقتصادی بر افکار عمومی
تکرار مداوم این دستاوردها بر افکار عمومی تاثیر گذاشته است. بسیاری از شهروندان هندی اکنون میدانند اقتصاد کشورشان در میان بزرگترین اقتصادهای جهان قرار دارد. این پیام را در سخنرانیهای سیاسی، رسانهها و گفتوگوهای روزمره میشنوند.
بسیاری نیز این پیشرفت را به نخستوزیر هند، Narendra Modi، نسبت میدهند که در سال ۲۰۱۴ با وعده توسعه اقتصادی به قدرت رسید. در آن زمان هند دهمین اقتصاد بزرگ جهان بود و از آن زمان تاکنون چند پله صعود کرده است.
اما همین تاکید بیش از حد بر رتبه اقتصادی ممکن است به دام سیاسی تبدیل شود.
چرا رتبهبندی اقتصادی همیشه مهم نیست
احساس غرور ناشی از ارتقای یک رتبه اقتصادی همیشه دوام ندارد. زمانی که اقتصاد هند وارد جمع پنج اقتصاد بزرگ جهان شد، موجی از خودتبریکگویی به راه افتاد. اما در واقع دستهبندی شناختهشدهای به نام «چهار اقتصاد برتر» وجود ندارد.
البته غرور ملی عامل مهمی است. برای مثال، زمانی که تولید ناخالص داخلی هند از اقتصاد بریتانیا، قدرت استعمارگر سابق این کشور، پیشی گرفت، این اتفاق برای بسیاری از هندیها اهمیت نمادین داشت.
اما پیشی گرفتن از اقتصادی مانند ژاپن که سالها با رشد اقتصادی بسیار پایین دستوپنجه نرم کرده، شاید آنقدرها هم افتخار بزرگی محسوب نشود؛ اقتصادی که حتی اصطلاح «ژاپنیشدن اقتصاد» برای توصیف رکود طولانیمدت از آن الهام گرفته شده است.
واقعیت فاصله هند با اقتصادهای بزرگ
برخی رسانههای ملیگرای هند ترجیح میدهند شهروندان تنها آمریکا و چین را به عنوان رقبای اصلی کشور ببینند. اما اعداد و ارقام واقعیت دیگری را نشان میدهد.
اقتصاد هند تنها یکپنجم اقتصاد چین و حدود یکهشتم اقتصاد ایالات متحده است. حتی اگر اقتصادهای آلمان، ژاپن و هند را با هم جمع کنیم، باز هم اندازه آنها تنها به دو سوم اقتصاد چین میرسد.
شاید بسیاری از شهروندان از این اعداد دقیق خبر نداشته باشند، اما بهخوبی میدانند که هند هنوز در همان سطح اقتصادهای بزرگ جهان قرار نگرفته است.
آنچه واقعاً اهمیت دارد: زندگی مردم
در نهایت، اندازه مطلق اقتصاد تنها بخشی از داستان است. آنچه اهمیت بیشتری دارد، تجربه واقعی مردم از اقتصاد است.
به همین دلیل اقتصاددانان برای مقایسه کشورها اغلب از معیار «برابری قدرت خرید» استفاده میکنند؛ شاخصی که هزینه زندگی را نیز در نظر میگیرد و سپس آن را بر جمعیت تقسیم میکند.
بر اساس این معیار، تولید ناخالص داخلی سرانه هند بیشتر به کشورهایی مانند اردن شباهت دارد تا ژاپن.
بهبود استاندارد زندگی، اما نه کیفیت زندگی
با این حال، شرایط زندگی در هند طی دهه گذشته بهبود یافته است. کالاها و خدمات بیشتری در دسترس مردم قرار گرفته و درآمدها نیز افزایش یافته است.
اما تفاوت بزرگی میان «استاندارد زندگی» و «کیفیت زندگی» وجود دارد. و این دقیقاً همان دامی است که رهبران هند برای خود ایجاد میکنند.
هر بار که سیاستمداران هند را با کشورهایی مانند آلمان یا ژاپن مقایسه میکنند، شهروندان نیز به شرایطی فکر میکنند که در آن زندگی میکنند.
مقایسهای که مردم را به فکر فرو میبرد
تعداد فزایندهای از هندیها اکنون به خارج از کشور سفر میکنند. بسیاری از آنها با تعجب از شهرهایی بازمیگردند که هوای پاک، جادههای قابل رانندگی و سیستم منظم جمعآوری زباله دارند.
گردشگرانی که شاید هرگز اصطلاح «برابری قدرت خرید» را نشنیده باشند، بهخوبی میدانند کشورهایی مانند ویتنام یا ازبکستان از اقتصادهای ثروتمند غربی نیستند. با این حال همین کشورها موفق شدهاند کارهایی انجام دهند—مانند ساخت پیادهروهای استاندارد—که ظاهراً برای «چهارمین اقتصاد بزرگ جهان» هنوز دشوار است.
واقعیتهای روزمره که مردم میبینند
حتی کسانی که هرگز از شهر خود خارج نشدهاند نیز مشکلات را میبینند. فاضلابی که وارد آب آشامیدنی میشود و مردم را بیمار میکند، یا پلهایی که بهطور منظم فرو میریزند و جان شهروندان را به خطر میاندازند.
به همین دلیل جملهای که این روزها در چایخانههای محلی و حتی در کافههای شیک شهرهای بزرگ شنیده میشود، یک عبارت طعنهآمیز است: «اقتصاد چهارم جهان؟ پس چرا اینطور به نظر میرسد؟»
در واقع، اگر دولت هند بتواند امنیت، زیرساخت مناسب و خدمات عمومی قابل اعتماد فراهم کند، آن رکوردی خواهد بود که واقعاً ارزش افتخار دارد.
ارسال نظر