رییس اتاق ایران و چین: مراقب «کاسبان بازسازی» باشیم/تقاضای هیجانی و رفتارهای التهابآور معیشتی از مردم دیده نشد/ در دوره جنگ رییس اتاق ایران و چین
آتش بس موقت پایانی بود بر ۴۰ روز جنگی که از روز ۹ اسفند به ایران تحمیل شد. حالا مذاکرات دو طرفه با وجود اختلافات جدی در مسائلی چون آتش بس لبنان از روز شنبه در اسلام آباد آغاز شد. چنانچه این مذاکرات به صلحی پایدار منجر شود، در ایران عصر بازسازی آغاز خواهد شد.
مجید رضا حریری، رییس اتاق ایران و چین، درباره اتفاقات جنگ ۴۰ روزه که آن را «جنگ هرمز» نامید به خبرآنلاین گفت: مردم و مسئولان در کنار هم موفق شدند این جنگ ظالمانه را به نحوی موفق مدیریت کنند، تا در نهایت ایران سربلند از آن حملات نظامی خارج شود. هر چند آتش بس فعلی موقت است اما مشخص شده که ایالات متحده با این وضعیت به اهداف خود دست نخواهد یافت و اگر جنگ باز هم ادامه پیدا کند، موفقیتی نصیب آنها نخواهد شد.
او ادامه داد: در این دوره مردم به رفتاری قابل کنترل و مدیریت در خرید کالاهای اساسی و اقلام مورد نیاز داشتند. یعنی کشور با تقاضای هیجانی و رفتارهای التهاب آوری از مردم دیده نشد و این فرصت مدیریت بهینه را برای بخشهای مختلف کشور فراهم آورد. ما در این دوره جنگ نه تنها با افزایش چشمگیر تقاضا مواجه نشدیم که نسبت به ماههای رمضان گذشته و نوروزهای گذشته هم تقاضای کمتری را شاهد بودیم.
وی در مورد چرایی کاهش تقاضا با وجود همزمانی جنگ با ماه رمضان و نوروز گفت: پیش از جنگ هم وضعیت اقتصادی خوبی نداشتیم، بهویژه در حوزه رفاه اجتماعی وضعیت دشواری داشتیم. نرخ فقر بالا رفته بود و قدرت خرید خانوار هم به شدت تضعیف شده بود و اینها در کاهش تقاضای موثر خانوار و جلوگیری از رفتارهای هیجانی مردم اثر داشت. درنتیجه تشکیل نشدن صفهای طولانی، هم به برنامهریزی دولتی مربوط است، هم به صبوری مردم و هم تضعیف قدرت خرید این فرصت را تا حد امکان کم کرد.
رییس اتاق مشترک ایران و چین ادامه داد: در مورد کالاهای اساسی، مهمترین مساله کالا برگ بود؛ با توجه به تمهیداتی که در ماجرای کالابرگ دیده شد، تا حد زیادی تقاضای کل قابل برنامهریزی شد. به این ترتیب در این بخش کالاها، که از اهمیت بیشتری هم برخوردارند، همه تمهیدات فراهم بود و خوشبختانه با وجود گرانی برخی کالاها، اما صفهای دراز و کمبود خاصی دیده نشد.
عضو اتاق بازرگانی در ادامه گفت: موفقیت در این بخش، بیش از همه مرهون زحمات و کوششهای جدی معاون اول رییس جمهوری، آقای دکتر عارف بوده است. ایشان با برگزاری جلسات متعدد و پیگیریهای مداوم خود زمینهای فراهم آوردند که مشکلات دیگری بر مشکلات اجتناب ناپذیر جنگ اضافه نشود و مردم در وضعیتی بهتر آن دوره را طی کنند. آقای عارف به عنوان معاون اول، مدیریت اجرایی امور داخلی را به خوبی برعهده گرفتند و وزارت جهاد کشاورزی دیگر نهادها زیر مجموعه ایشان به فعالیت ادامه دادند.
از نظر این فعال اقتصادی مهمترین نقطه اتکای کشور، شبکه توزیع منظم بود که به مدیریت بهینه کمبودها کمک کرد.
حریری گفت: از همان میانه جنگ، مسئولان اداره کشور، خود را برای هر دو سناریوی ادامه جنگ و توقف حملات و آغاز بازسازی آماده کرده بودند. به همین دلیل با آرامش جنگ ادامه یافت و تا زمانیکه واشنگتن خواستههای ایران را پذیرفت، آتش بس موقت به اجرا در نیامد. بنابراین به نظر میرسد مسئولان امر حواسشان کاملا جمع است و با توجه به تحولات صحنه و میدان پیش میروند.
او در مورد میزان آسیبی که اقتصاد ایران از این جنگ دیده توضیح داد: یکسری از صنایع شدیدا بمباران شدند، طوری که به نظر میرسد در کوتاه مدت نتوانیم خط تولید آنها را راهاندازی کنیم. از سویدیگر برخی صنایع ما، بهویژه در بخشهای بالادستی آسیبهای کمتری دیدند و با یکسری اقدامات ممکن است بتوانند به سرعت تولید آنها آغاز شود. مثلا کارخانهای داریم که برقش قطع شده یا دیگ بخار آن از بین رفته که با تامین این کمبودها به سرعت میتوانند شروع به کار کنند.
از نظر این تحلیلگر مسئولان باید براساس اولویتهای اساسی کشور مانند تقویت صنایع زیرساختی و حفظ اشتغال به جبران خسارات دست بزنند.
عضو اتاق بازرگانی افزود: یکسری قطعات را میتوانیم در داخل تولید کنیم و برخی دیگر از مسائل را میتوانیم با کمک واردات مرتفع کنیم. به طور مثال یکی از پتروشیمیها آسیبی دیده که با خرید یک ژنراتور با هزینهای اندک رقع میشود و به نظر میرسد برنامهریزی برای واردات و راه اندازی آنها در آغاز شده است. کشور اکنون نیازمند یک برنامهریزی اصولی است برای حرکت به سمت بازسازی.
او هشدار داد: ضمن اینکه باید دستگاههای نظارتی هم عملکرد خود را بالا ببرند. ما در کشوری زندگی میکنیم که کاسب تحریم و کاسب جنگ داشته و دارد و به نظر میرسد اگر به درستی مراقبت نکنیم، ممکن است با کاسب بازسازی هم رو بهرو شویم. درنتیجه باید حواسها جمع باشد تا از این مرحله بگذریم. در حال حاضر باید از مردمی که به این شکل پای دفاع از کشور در دو جنگ ایستادند حمایت شود و نباید آنها را با ویرانیهای این جنگ تنها گذاشت.
برخی معتقدند ایران در ساختوسازها با توجه به آسیبهایی که زیرساختهایی چون صنایع فولاد و سیمان دیدهاند، به دورهای طولانی و سختتر تبدیل شود.
در این باره حریری نظری دیگر دارد و معتقد است: هنگامی که در عرض ۴۸ ساعت میتوانیم یک پل بمباران شده را دوباره راهاندازی کنیم، به نحوی که میتواند قطاری از روی آن رد شود، حتما در دیگر بخشها بازسازی هم میتوانیم موفق عمل کنیم. کشور ما در حوزه مهندسی عمران کشوری توانمند است و امیدوارم در حوزه بازسازی موفق عمل کنند. البته مملکت ما آسیبهای بزرگی دیده و باید آن را جبران کنیم.
