پازوکی: برای بازسازی در پساجنگ، دولت نیازمند بخش خصوصی کارآمد و جذب سرمایه خارجی است | سرمایه ایرانیان خارج از کشور بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیارد دلار است
به گزارش اقتصادنیوز، مهدی پازوکی، اقتصاددان، در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه «اتفاقات اخیر در جنگ در بعد اقتصادی از نگاه برخی تحلیلگران حکایت از آن داشت که نباید اقتصاد در بخشهای دولتی یا نهادهای خاص تمرکز داشته باشد و همان نکتهای که سال ها درباره واگذاری اقتصاد به بخش خصوصی گفته میشد در این جنگ اهمیت و ضرورت خود را نشان داد، فکر میکنید با توجه به اینکه این روزها تاکید زیادی بر اصلاح مسیر حکمرانی و سیاستگذاری میشود، این تجربیات در الگوهای اقتصادی پساجنگ لحاظ شود یا سیگنالهای تغییر را نمیبینید؟» گفت: من در حال حاضر چنین سیگنالی را مشاهده نمیکنم، اما قطعاً این ضرورت باید لحاظ شود. منابع دولت محدود است و برای بازسازی نیاز به بخش خصوصی کارآمد و بهویژه جذب سرمایه ایرانیان خارج از کشور داریم.
اقتصادنیوز: یک اقتصاددان میگوید: بزرگترین نگرانی من حاکمیت تفکرهای محدود و تندرو بر نظام تصمیمگیری اقتصادی است. این تفکر که حتی در زمان جنگ هم اهمیت پیوند «مذاکره و میدان» را درک نمیکند، فوقالعاده خطرناک است. تفکری که به دنبال محدود کردن بخش خصوصی، سرمایهگذاری، انحصارطلبی برای گروهی خاص، دیوار کشیدن به دور کشور و قلمداد کردن تعامل جهانی به عنوان «وادادگی» است، هزینههای سنگینی به ایران تحمیل میکند.
او ادامه داد: حکومت باید یک عفو عمومی اعلام کند تا همه ایرانیان احساس امنیت کنند. برآوردها نشان میدهد سرمایه ایرانیان خارج از کشور بین ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیارد دلار است. اگر تنها ۱۰ درصد از مینیموم این رقم، یعنی ۴۰ میلیارد دلار، وارد اقتصاد شود، با توجه به نیروی تحصیلکرده، شاهد جهش در اشتغال، رشد اقتصادی و رفاه جامعه خواهیم بود.
پازوکی همچنین در پاسخ به این پرسش که «در دوره پساجنگ، نقش بخش خصوصی در بازسازی اقتصاد تا چه حد باید پررنگ باشد؟ آیا میتوان از این بخش بهعنوان یک بازوی ضروری در کنار دولت استفاده کرد یا نیاز به بازتعریف رابطه دولت و بازار وجود دارد؟» گفت: نقش بخش خصوصی مولد در دوران پس از جنگ باید به شدت پررنگ شود. دولت به دلیل کسری بودجه و بدهیها، توان کافی ندارد و باید از سرمایهداران تولیدی حمایت کرده و زمینه را برای فعالیت آنها فراهم کند. همچنین در حوزه گردشگری، با توجه به اینکه ایران جزو ۱۰ کشور برتر جهان از نظر پتانسیلهای طبیعی و تاریخی است، باید سیاست تعامل با جهان در پیش گرفته شود. توسعه توریسم بدون خروج کالا از کشور، منجر به ارزآوری، اشتغال و افزایش درآمد ملی میشود.
نگرانی من حاکمیت تفکرهای محدود و تندرو بر نظام تصمیمگیری اقتصادی است
این اقتصاددان در رابطه با سوالی مبنی بر اینکه «چه نگرانی اقتصادی برای پساجنگ دارید؟ فکر میکنید اولین شوکهای اقتصادی از کدام ناحیه به کشور وارد شود؟» اظهار کرد: بزرگترین نگرانی من حاکمیت تفکرهای محدود و تندرو بر نظام تصمیمگیری اقتصادی است. این تفکر که حتی در زمان جنگ هم اهمیت پیوند «مذاکره و میدان» را درک نمیکند، فوقالعاده خطرناک است. تفکری که به دنبال محدود کردن بخش خصوصی، سرمایهگذاری، انحصارطلبی برای گروهی خاص، دیوار کشیدن به دور کشور و قلمداد کردن تعامل جهانی به عنوان «وادادگی» است، هزینههای سنگینی به ایران تحمیل میکند.
او ادامه داد: ما باید بدانیم که ایران متعلق به همه ایرانیان است و خط قرمز ما باید منافع ملی باشد. هر اندیشهای که منافع ملی را مخدوش کند، باید کنار گذاشته شود. تجربه جنگهای اخیر نشان داد که جنگهای امروز، جنگ تکنولوژی است و اقتصاد ایران برای تحول به دانش فنی و اطلاعات روز دنیا نیاز دارد. آینده ایران تنها در گرو تبدیل شدن به یک کشور توسعهیافته است. اندیشههایی که توسعه را مقولهای غربی یا عامل وابستگی میدانند، محکوم به شکست هستند و نباید در نظام تصمیمگیری کلان راهبردی داشته باشند. قدرت باید در اختیار تفکری قرار گیرد که به پیشرفت و توسعه ایران میاندیشد.
