ترامپ؛ یک «Bridezilla» تمام عیار و بیپرده | رئیس جمهوری که جشن قدرت را به زندگی مردم ترجیح میدهد
به گزارش اقتصادنیوز، درحالی که جنگ میان ایران و آمریکا همچنان به صلحی پایدار منجر نشده است، دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور به تازگی از مردم آمریکایی خواسته تا فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ با ایران را با وعده آینده ای امن تر، تحمل کنند. این اظهارات در شرایطی مطرح می شود که بسیاری ترامپ رو بی توجه به مسائل داخلی آمریکا، به ویژه در دومین دوره ریاست جمهوری می دانند.
میزبانی که به مهمانان را به زور در مهمانی حاضر می کند!
میشل سینگلتاری در واشنگتن پست نوشت: دونالد ترامپ به نمونه کامل یک Bridezilla یا عروسسالار تبدیل شده است؛ شخصیتی که آنچنان در نمایش و رؤیای شخصی خود غرق میشود که دیگر اهمیتی نمیدهد این نمایش چه هزینهای بر دوش دیگران میگذارد.
سالها پیش، زمانی که در یک کلاس آموزش پیش از ازدواج تدریس میکردم، از زوجی پرسیدم مراسم ازدواجشان را کجا برگزار خواهند کرد. عروس با هیجان پاسخ داد: فیجی؛ همیشه آرزو داشتم که به آنجا بروم.
اقتصادنیوز: مقامات اروپایی میگویند که مشکل فقط این نیست که ترامپ ناگهانی تصمیمات خود را عوض میکند؛ بلکه این است که دیگر کسی مطمئن نیست حرفها یا توافقات او چند روز اعتبار داشته دارد. یک مقام عرب به آتلانتیک گفته: غیرقابلپیشبینی بودن یک چیز است؛ غیرقابلاعتماد بودن یک چیز دیگر.
نکته قابل توجه این بود که این زوج در همان زمان هم زیر بار سنگین بدهی کارتهای اعتباری و وامهای دانشجویی قرار داشتند، اما فارغ از وضعیت مالی شکنندهشان، از آنها پرسیدم آیا به این فکر کردهاند که مهمانانشان توانایی مالی شرکت در چنین مراسم پرهزینهای را خواهند داشت یا نه؟
پاسخ منفی بود. آن ها حتی به این موضوع فکر هم نکرده بودند.
این دقیقا همان رفتاری است که از آن با عنوان «Bridezilla» یاد میشود؛ وضعیتی که در آن فرد، فارغ از جنسیتی که دارد، آنقدر در رؤیا و خواسته شخصی خود غرق میشود که توانایی درک شرایط اطرافیانش را از دست میدهد.
در چنین حالتی، میزبان فقط پیشنهاد برگزاری مراسمی پرهزینه را مطرح نمیکند؛ بلکه حضور دیگران را مطالبه میکند و از وفاداری و محبت آنها بهعنوان ابزاری برای تحمیل هزینههای سنگین استفاده میکند. رؤیای میزبان بر توان واقعی دیگران برای پرداخت هزینهها اولویت پیدا میکند و اطرافیان احساس میکنند ناچارند پروژهای را تأمین مالی کنند که اساسا از عهده آن برنمیآیند.
جمله ای حیرت آور از زبان یک رئیس جمهور
دونالد ترامپ در هفته ای که گذشت دقیقا چنین رفتاری را از خود نشان داد.
دفتر آمار کار آمریکا روز سهشنبه گزارش شاخص قیمت مصرفکننده در ماه آوریل را منتشر کرد؛ گزارشی که نشان میداد نرخ تورم به ۳.۸ درصد رسیده و به بالاترین سطح خود در سه سال اخیر صعود کرده است. تنها ساعاتی پس از انتشار این آمار، خبرنگاری از ترامپ پرسید تا چه اندازه فشار اقتصادی واردشده بر خانوارهای آمریکایی او را به سمت دستیابی به توافق صلح با ایران سوق میدهد. پاسخ ترامپ کوتاه و تکاندهنده بود: «حتی ذرهای تاثیر ندارد»
این درحالی است که حتی اگر کسی با نحوه مدیریت جنگ ایران از سوی ترامپ موافق باشد، این اظهارنظر نشاندهنده فقدان حیرتآور همدلی با واقعیت اقتصادی زندگی میلیونها آمریکایی بود.
ترامپ گفت:« من به وضعیت مالی آمریکاییها فکر نمیکنم. اصلا به کسی فکر نمیکنم. فقط به یک چیز فکر میکنم: اینکه نباید اجازه دهیم ایران به سلاح هستهای دست پیدا کند. همین.»
سیاست خارجی بدون توجه به هزینههای داخلی
در این میان، دو واقعیت میتوانند همزمان درست باشند؛ «یک رئیسجمهور میتواند معتقد باشد مقابله با یک دشمن خارجی اقدامی ضروری است و در عین حال نسبت به فشار اقتصادی ناشی از این درگیری بر مردمی که نمایندگیشان میکند، احساس مسئولیت داشته باشد.»
ترامپ بارها تلاش کرده تا هزینه جنگ را که تاکنون حدود ۲۹ میلیارد دلار برآورد شده را توجیه کند، اما هرگز بهطور جدی به پیامدهای اقتصادی داخلی و جهانی آن نپرداخته است.
البته ترامپ معمولا نگاهی محدود و تکبعدی دارد. او شیفته تصویرسازی، نمایش و شکوه ظاهری است، در حالیکه به نظر میرسد نسبت به مشکلات مالی بخش روبهرشدی از جامعه آمریکا بیتفاوت مانده است.
آمریکاییها زیر بار بدهی خرد میشوند
همین هفته، بانک فدرال رزرو نیویورک گزارش فصلی خود درباره بدهی و اعتبار خانوارها را منتشر کرد.
بر اساس این گزارش، سهم مصرفکنندگانی که در پرونده اعتباری خود بدهی وصولنشده نزد شرکتهای ثالث دارند، در سهماهه نخست سال به ۵ درصد افزایش یافته است. وجود چنین سوابق منفی میتواند هزینه خرید خانه یا خودرو را برای افراد در آینده افزایش دهد.
اکنون که تعلیق بازپرداخت وامهای دانشجویی دوران کرونا پایان یافته، سهم وامهایی که بیش از ۹۰ روز از موعد پرداخت آنها گذشته به ۱۰.۳ درصد رسیده است؛ رقمی که نسبت به فصل قبل افزایش یافته و به سطح پیش از همهگیری کرونا نزدیک میشود.
پرونده حدود ۲.۶ میلیون وامگیرندگان که بیش از ۱۲۰ روز در بازپرداخت اقساط خود تأخیر داشتهاند، به واحد رسیدگی به نکول وزارت آموزش آمریکا منتقل شده است. بانک فدرال رزرو نیویورک هشدار داده است که پیامدهای این موج ممکن است در کل فضای اعتباری بازتاب پیدا کند، بهویژه اگر مشکلات مالی ناشی از وامهای نکولشده به اعتبار اعضای خانواده نیز سرایت کند.»
همزمان، تعداد افرادی که در بازپرداخت وام مسکن، وام خودرو و بدهی کارت اعتباری بیش از ۹۰ روز تأخیر داشتهاند نیز افزایش یافته است.
کاخ سفید در تب تجملات گرفتار شده
در حالیکه میلیونها آمریکایی اخطارهای وصول بدهی دریافت میکنند و شاهد سقوط امتیاز اعتباری خود هستند، رئیسجمهور سرگرم دکوراسیون کاخ سفید است.
ترامپ همچون فردی که مشغول طراحی مراسمی باشکوه است، این روزها با هیجان درباره سالن رقص جدید کاخ سفید سخن میگوید. پروژهای که قرار بود هیچ هزینهای برای مالیاتدهندگان نداشته باشد، اما اکنون سنای آمریکا در حال بررسی تخصیص یک میلیارد دلار برای تأمین امنیت بهتر آن است.
سؤال اساسی اینجاست: «چگونه برای ساخت فضایی جهت برگزاری مهمانی مقامات و شخصیتهای سیاسی منابع مالی وجود دارد، اما برای حمایت فدرال از مراقبت و آموزش دوران کودکی بودجه کافی فراهم نمیشود؟»
مرکز سیاستگذاری دوحزبی آمریکا سال گذشته اعلام کرد برنامه کمکهزینه مراقبت و توسعه کودکان، که ستون اصلی حمایت دولت فدرال از والدین شاغل توصیف میشود، تحت فشار شدید قرار گرفته است.
در گزارش این مرکز آمده بود: در حالیکه تقاضا برای خدمات مراقبت از کودک و هزینه ارائه آن با سرعتی بیش از سرمایهگذاریهای فدرال در حال افزایش است، ایالتها ناچارند تا درباره شرایط دریافت خدمات، نرخ بازپرداخت و دامنه پوشش برنامهها تصمیمات دشواری اتخاذ کنند.
طبق اعلام سازمان مراقبت از کودکان آمریکا، هزینه مراقبت از یک کودک در سال ۲۰۲۴ بهطور متوسط به ۱۳ هزار و ۱۲۸ دلار رسیده؛ رقمی معادل ۳۵ درصد درآمد متوسط یک والد مجرد.
نمیتوانیم از مهدکودک ها حمایت کنیم
اما موضع ترامپ در قبال این بحران چیست؟ او ماه گذشته در ضیافت عید پاک گفت:«ما نمیتوانیم هزینه مهدکودک ها را تقبل کنیم.»
ترامپ استدلال کرد که این هزینه باید بر عهده ایالتها باشد.
بحران تأمین اجتماعی و ساخت بنای یادبود!
بسیاری از مردم نگران بحران قریبالوقوع تأمین مالی نظام تأمین اجتماعی آمریکا هستند. برخی حتی تصمیم گرفتهاند که زودتر از موعد مزایای بازنشستگی خود را دریافت کنند؛ زیرا نسبت به آینده مالی این سیستم نگرانند.
بر اساس گزارشی که اوایل امسال از سوی دفتر بودجه کنگره منتشر شد، صندوق بازنشستگی آمریکا احتمالا تا سال ۲۰۳۲ با اتمام منابع مواجه خواهد شد؛ وضعیتی که در صورت بیاقدامی، میتواند به کاهش ۲۸ درصدی سالانه مزایا منجر شود.
با این حال، تمرکز ترامپ بر چیست؟ نه بر حل شکاف مالی تأمین اجتماعی؛ بلکه بر ساخت یک طاق پیروزی ۲۵۰ فوتی به مناسبت دویستوپنجاهمین سالگرد تأسیس آمریکا.
وقتی خبرنگاری از او پرسید این بنای یادبود برای چه کسی ساخته میشود، ترامپ بدون لحظهای تردید پاسخ داد:«برای من».
انتخابات نوامبر فرصتی برای نه گفتن جدی به ترامپ است
ترامپ یک «Bridezilla» تمامعیار و بیپرده است.
هزینه بازسازی حوض انعکاس بنای لینکلن که قرار بود پیش از جشن سالگرد آمریکا انجام شود، در ابتدا کمتر از دو میلیون دلار برآورد شده بود؛ اما اکنون به بیش از ۱۳ میلیون دلار رسیده است.
در شرایطی که خانوادههای آمریکایی با تورم فزاینده و فشارهای اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، رئیسجمهور وقت کافی دارد تا تصویری تولیدشده با هوش مصنوعی از خود منتشر کند که در حوض انعکاس یادبود لینکلن در حال استراحت است.
آنچه ترامپ گفت، یک لغزش کلامی یا اشتباه ناگهانی نبود؛ بلکه پیامی صادقانه بود که گفتوگوی درونی او را آشکار می کرد.
مایا آنجلو، شاعر فقید آمریکایی، زمانی به اپرا وینفری گفته بود: «وقتی مردم خود واقعیشان را به شما نشان میدهند، چه خودخواه باشند و چه بیرحم، حرفشان را باور کنید.»
بنابراین اگر سخنان ترامپ را مبنا قرار دهیم، او اصلا به وضعیت مالی شما فکر نمیکند. و همانطور که حق دارید دعوت به مراسمی را که فراتر از توان مالیتان است رد کنید، این حق را نیز دارید که در انتخابات نوامبر، با رأی خود پاسخی قاطع به رئیسجمهور بدهید: نه آقا، دیگر نه آقای رئیسجمهور.
